Ik sta vaak stil bij hoe gelukkig ik mezelf mag prijzen. Leuk leven, lieve mensen om me heen en een gezond lijf. Maar als mijn moeder in de eerste weken na mijn geboorte niet zo alert was geweest had mijn leven er heel anders uit gezien...
De dokters bestempelden me als kerngezond, maar m’n moeder had het gevoel dat er iets niet klopte. Ik ben blij dat ze op haar instinct af is gegaan, want na wat ziekenhuisbezoeken bleek dat ik heupdysplasie had. Dat betekent dat mijn heupen niet goed groeiden. Als er niks aan gedaan zou worden zou ik voor de rest van mijn leven mank lopen. Op zich niet heel vreselijk, maar dan had ik toch best veel moeten laten.
Dan had ik niet 12 jaar op ballet gezeten, was ik waarschijnlijk geen Audiovisuele media gaan studeren en was ik misschien wel niet gaan presenteren… Hoe zou mijn leven er dan uit hebben gezien?
Zou mijn moeder me opsluiten, omdat ze bang was dat er misbruik van me zou worden gemaakt? Zou ik niet naar school kunnen? Zou ik raar worden aangekeken? Worden gepest? Vrienden hebben?
Waarschijnlijk zou ik best gelukkig zijn in Nederland, maar als ik in Kenia was geboren weet ik dat zo net nog niet… In veel landen in Afrika worden lichamelijk of verstandelijk gehandicapten namelijk niet geaccepteerd.
Jackie uit Kenia is verstandelijk gehandicapt. De moeder van Jackie houdt zielsveel van haar, maar weet zich geen raad met haar handicap. Ze wordt niet geaccepteerd door haar omgeving en omdat ze bang is voor aanranding sluit ze haar op in huis… Gelukkig helpt MYSA kinderen zoals Jackie en haar ouders. Via sport brengen ze de gehandicapte kids in contact met de buitenwereld.
Met Mambapoint zijn we mee geweest tijdens zo’n sportdag in de sloppenwijk van Nairobi. Onwijs leuk om te zien hoeveel lol Jackie en de andere kinderen hebben en ook fijn om te zien dat de ouders erover kunnen praten met elkaar en de rest van het dorp.
Het blijkt nogal een zielig gezicht te zijn geweest, toen ik een half jaar met gipsen beentjes in de beugels lag. Maar als ik de foto's terug zie kan ik er best wel om lachen. Ik ben blij dat mijn heupen recht zijn gegroeid en dat Nederland de zorg en kennis heeft om gehandicapte kinderen te helpen. MYSA heeft een mooie start gemaakt in Kenia en ik hoop dat er - mede door hun hulp - nooit meer kinderen zoals Jackie opgesloten hoeven te worden, omdat ze gehandicapt zijn.
